มันคงต้องถึงเวลา
ที่เธอต้องพูดความจริง
อย่ายื้อให้เสียเวลาอีกต่อไป
หนีความจริงไปทำไม
เธอยังรักเขาแคร์เขามากมาย
และฉันคงไม่มีวันแทนที่ใคร
อาจไม่เพราะไม่เหมือนเพลงทั่วไป
แต่กับฉันเพลงนี้ช่างมีความหมาย
แต่ละเสียงทุกถ้อยคำ ที่เขียนลงไป โว..โอ
จากรอยยิ้มของเธอที่ให้มา
มันบังคับปากกาให้สื่อความหมาย
เป็นคำร้องที่คล้องจองกับความในใจ
เธอรู้หรือไม่ที่ฉันทำได้
ก็เป็นเพราะว่าเธอทั้งนั้น
ไม่ได้ถือในตอนที่เธอรักกัน
อะไรก็ช่างมัน
ไม่รู้ตอนนั้นฉันอยู่ไหน
แต่ในวันนี้ถามหน่อย
ยังมีเขาอยู่อีกมั๊ย
เธอมาคบฉัน
แต่ทำไมใจเธอยังมีเขาทุกๆเวลา
ไม่ว่าชีวิตเธอเป็นเช่นไร
เธอจะมีฉันเข้าใจเธอเสมอ
บนถนนหนทางที่แสนไกล
อย่าไปไหวหวั่นฉันอยู่ตรงนี้ไม่ไกล
แม้เธอล้มพลั้งพลาดอะไรยังไง
แต่ฉัน…ก็พร้อมจะยอมอภัย
ฉันยังเป็นคนที่รักเธอหมดใจ
ฉันยังได้แต่คิดถึงเธอเรื่อยไป
ฉันยังดูรูปถ่ายที่เราชิดใกล้อยู่ทุกวัน
ฉันยังรอคอยให้เธอนั้นกลับมา
ฉันยังกาปฏิทินทุกคืนวัน
เพราะคำเดียวระยะทางที่มาขวางกั้นเราไว้
