ในคืนที่เงียบเหงาที่ไม่มีแม้แสงไฟ…
อยู่บนถนนที่ยาวไกลเหม่อมองออกไปสุดสายตา…
สิ่งดีๆที่หายไปกับความหม่นหมองของดวงจันทร์…
วุ่นวายสับสนมารวมกันแต่ว่าฉันยังคงต้องเดินทาง…
Left Right And Something
All posts tagged Left Right And Something
คนบางคนก็อาจที่จะสื่อสารด้วยคำพูดหนึ่ง
แต่คำๆนึงเปลี่ยนแปลงอะไรๆ ได้ตั้งมากมาย
* ก็เพราะทุกสิ่งที่เอ่ยมา สะท้อนความจริงของใจ
ช้ำใจเท่าไร กับเรื่องราวความรักที่เป็นไป
เมื่อใครคนนั้นไม่สนใจ อยากจะหนีไกล
ก็รู้ดีว่าเธอยังคงสับสนไม่แน่ใจ
เหตุการณ์ครานั้นไม่หายไป จนวันนี้ จนวันนี้
วันเวลาที่ผ่านมา…จะเร็วจะช้าไม่เคยลดเลือนไป
ผ่านวันที่เคยสุข..ฉันรู้สึก ว่ายังมีฉันและเธอเสมอ
ไม่ว่าดวงใจจะเจ็บช้ำ..ภาพความทรงจํายังคอยย้ำ
คิดถึงเธออยู่..จะทําสักเท่าไร ให้เธอรู้..
ป่านนี้เธอจะอยู่ไหน เวลาที่ไกลกัน และแม้มันจะนานๆ
เท่าไรที่เฝ้ารอเวลา ก็รู้ดีว่าเธอเหงา และฉันเองก็ไม่ต่าง
แต่ยิ่งเหงาซักเท่าไหร่แต่ข้างในยิ่งคิดถึงเธอ (เมื่อเธอ)
* มองไปที่ฟ้าไกลที่ดวงดาวคู่นั้น ดวงตาของฉันเฝ้ามอง
แสงที่เธอสัมผัส เชื่อมความคิดของเราให้ถึงกัน
จะอยู่ที่ไหน ทำอะไร ก็รวนเร ที่เป็นอย่างนี้
ก็ไม่รู้ว่าฉันต้องทำยังไง มันจะเป็นอะไร
อึดอัดอย่างนี้มานานสักพัก ข้างในมันร่ำร้อง
ปวดหัวและปวดท้อง
เหมือนว่ามันกำลังต้องการยามาระบาย
ในช่วงชีวิตคนเรา
ล้วนแต่ต้องเผชิญกับยามที่แสนลำบาก
ดั่งดวงตะวันทอแสงก็ดูคล้ายเหมือนจะดับ
เมฆหมอกดำทมึนปกคลุมทั่วท้องนภา
มีบางคนบอกฉันให้ทำใจ มีบางคนบอกฉันลืมเขาไป
จะมีใครบ้างไหมที่จะเข้าใจ เรื่องเรานั้น
เมื่อทำใจคิดทบทวน ลมหนาวก็ผ่านเข้ามา
ให้ใจอ่อนล้าฉันเองยิ่งได้รู้ว่าฉันคงทนไม่ไหว
(ว่าฉันคงทนไม่ไหว)
ทุกวัน ที่เธอคอยดูแลและห่วงใยฉัน ภาพที่เห็นจนชิน
ก็คือคำว่ารักและห่วงหายามที่แพ้ ฉันมีเธอคอยปลอบ
ยามที่ล้าเธอช่วยให้ฉันบรรเทา ไม่เคยเหงาไม่เคยอ้างว้าง
ไม่ว่าทุกข์รึทรมาน แต่เธอก็ไม่เคยจากกันไปไหน
มีเรื่องราวมากมาย ที่ไม่มีใครได้ฟัง คำพูดนับร้อยพัน
ที่ต้องการเอื้อนเอ่ย ไม่ว่าจะนานซักเท่าไหร่
ยังยืนยันคำเดิมเสมอ ไม่เคยเปลี่ยน
* เธอทำให้ฉันรู้และเข้าใจคำว่าสองเรา
ไม่ว่าจะร้อนหรือว่าจะหนาวก็ไม่กลัว
มีเธอที่รักข้างในจิตใจ ให้ฉันก้าวเดินต่อไป ต่อจากนี้
และในค่ำคืนนี้ ที่ฉันกำลังจะพักผ่อน อยากจะนอน
วันที่อากาศร้อน
ฉันร้อนรนจนแทบทนไม่ไหว
แค่เปิดหน้าต่างไปดู
ก็เห็นผู้คนมากมายเขาเดินและผ่านไป
ฉันควรทำอย่างไร
ไม่รู้ทำไมถึงเหงาอย่างนี้
